کچویان، جامعه‌شناسی است که با وقوف به محدودیت‌های جامعه‌شناسی به‌طور عام، و جامعه‌شناسی غرب‌زده ایرانی به‌طور خاص سعی دارد تا از این محدودیت، عبور کند. عجیب نیست که وی در کسوت استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران از مرگ جامعه‌شناسی نیز سخن می‌گوید. از‌همین‌روست که او اندیشه و سخن خود را محصور در مفاهیم قالبی جامعه‌شناسانه نمی‌کند و گاه از منظری بالاتر به اوضاع می‌نگرد. جایگاهی که شاید بتوان آن را فلسفه علوم اجتماعی تلقی کرد. این نگاه فلسفی – اجتماعی می‌تواند محدودیت‌های موجود را در هم شکسته و با جسارت، دست به چون و چرا در انگاره‌های قالبی و تعریف مفاهیم جدید بزند؛ به‌عنوان مثال در مصاحبه‌ای که تحت عنوان «خون بازی» در این مجموعه آمده، وی به آن دسته مفاهیم غیرقراردادی، قدسی و غیرقابل گفت‌وگویی اشاره می‌کند که یک سیستم را واجد حجیت و اعتبار می‌نماید. از نظر او «خون» یکی از منابع مشروعیت‌بخش و حجیت‌آور در سیستم اجتماعی ما شده است.
در جایی از کتاب می‌خوانیم:
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی می‌توانستیم بگوییم که هویت غرب در حال جهانی شدن است، اما پس از این پیروزی، جریان‌های متفاوتی در جهان پدید آمد؛ ازجمله جریان اسلامی که غرب در حال حاضر ازسوی آن احساس تهدید می‌کند و ازهمین‌روست که به هر طریقی می‌کوشد آن را تغییر دهد یا حذف کند. بنابراین هویت مدرن در حال جهانی‌شدن نیست؛ زیرا در جهان، هویت‌هایی غیرمدرن ظاهر شده‌اند، یا احیا شده و وارد تاریخ گردیده‌اند. به‌عبارتی درحال‌حاضر هویت تمدنی غرب ـ که در گذشته نزدیک بود همه جهان را شبیه خود کند ـ با هویت معارضی روبرو شده که در حال نفوذ به غرب است؛ به‌گونه‌ای‌که غرب را با بحران هویتی مواجه کرده است.
مفاهیمی چون: سنت و تجدد، اسلام، انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را می‌توان مفاهیم مرکزی در اندیشه کچویان دانست. او پدیده‌های اجتماعی ایران را در نسبتی که با این مفاهیم برقرار می‌کنند، مورد تبیین قرار می‌دهد. به همین مناسبت روشنفکرانی مانند جلال آل‌احمد و علی شریعتی از زاویه نسبتی که با تجدد و اسلام دارند، مورد نقد و بررسی واقع می‌شوند. از نظر او شریعتی نیز مانند سایر روشنفکران، تجددزده است؛ البته میان روشنفکران متجدد نیز دسته‌بندی‌هایی وجود دارد که برخی را نسبت به برخی ممتاز می‌کند. کچویان با همین مفاهیم مرکزی اندیشه‌اش، روند کمی و کیفی مشارکت سیاسی مردم را در انتخاباتی مانند دوم خرداد ۷۶ و سوم تیر ۸۴ و راهپیمایی‌های پس از انقلاب و آثار و نتایج این رفتارهای اجتماعی تبیین می‌کند.
در فصل «جمهوری اسلامی، مشروعیت و مقبولیت»، ضمن بحث مبسوطی از مشروعیت و مقبولیت، به نقد جریاناتی می‌پردازد که صورت مسئله را غلط طرح می‌کنند و سرانجام به مقابل هم قرار دادن جمهوریت و اسلامیت می‌رسند. در فصل «قمار بیست و پنجم» این سؤال را طرح می‌کند که چرا و چگونه یک نظام سیاسی مانند جمهوری اسلامی با فراخوانی مردم به انتخابات و راهپیمایی سراسری، مقبولیت خود را در معرض قمار می‌گذارد. هویت ایرانی، فمینیسم، و انقلاب فرهنگی از دیگر مباحث این مجموعه است.
«هویت ما» مجموعه گفتارها و گفت‌وگوهای دکتر حسین کچویان، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و عضو شورای عالی انقلاب، است که موضوعات زیر را دربردارد: «هویت ما»، «دغدغه‌های جلال آل احمد»، «شریعتی؛ روشن‌فکری غیردینی از جناح چپ تجدد!»، «خون‌بازی»، «افق‌های انقلاب فرهنگی»، «جمهوری اسلامی؛ مشروعیت و مقبولیت»، «ایران، سرزمین عجایب»، «قمار بیست و پنجم؛ تحلیل جامعه‌شناختی راهپیمایی ۲۲ بهمن»، «تاریخ تجدد‌مال‌شده؛ در برابر تاریخ طبیعی»، «ظرفیت‌های فمنیسم؛ از نظر تا عمل».